Ik dacht dat ik weer gelukkig zou worden als ik geen kanker meer had, maar niets was minder waar

Written by Merel Zitter, 22-okt-2021

Find me on:

Ik was midden 30 en een moeder van jonge kinderen met een carrière, toen ik bloed ontdekte in mijn ontlasting. Ik had simpelweg geen tijd om er over na te denken en me zorgen te maken, maar na een tijdje begon ik pijn te voelen. Ik besloot naar de dokter te gaan en binnen een paar weken kreeg ik de diagnose kanker en werd ik geopereerd.

AID88140-CID52184-NL

Mijn leven stond op zijn kop. Ik kreeg een stoma, een zakje op mijn buik, en daarna moest ik me focussen op mijn herstel, leren wennen aan mijn nieuwe leven en voor mijn kinderen zorgen.

Toen de kanker weg was en ik volledig was hersteld, werd het stomazakje verwijderd en kon ik weer normaal naar het toilet. Het ging echter veel moeizamer dan voor de operatie. Mijn spieren werkten niet en ik kreeg last van ongewenst ontlastingsverlies waardoor ik enorm onzeker werd. Ik droeg luiers en op mijn werk probeerde ik dit te verbergen onder mijn kleding. Steeds minder vaak ging ik naar mijn werk en dat eindigde in een langdurig ziekteverlof vanwege een depressie.

Ik dacht dat ik blij zou zijn dat de kanker weg was, maar in plaats daarvan maakte ik mij constant zorgen over ontlastingsverlies en draaide mijn hele leven letterlijk om poep.

Het waren niet alleen mijn darmen die niet meer werkten; mijn vagina werd droog en ik kreeg vaak schimmelinfecties. Mijn seksleven lag een aantal jaren volledig stil. Mijn haar viel uit en ik voelde me lelijk en oud. Het brak mijn hart dat ik niet kon komen kijken bij de voetbaltrainingen van mijn kinderen, maar ik was te bang voor ongelukjes in het bijzijn van andere ouders. Mijn dokter schreef verschillende diëten, anaalpluggen en inserts voor, maar mijn leven ging bergafwaarts. Ik dacht dat ik blij zou zijn dat de kanker weg was, maar in plaats daarvan maakte ik mij constant zorgen over ontlastingsverlies en draaide mijn hele leven letterlijk om poep.

Mijn fysiotherapeut merkte dat mijn lichamelijke conditie slecht was en ze vroeg naar hoe ik mij voelde. Ik stortte in en vertelde haar alles over mijn situatie. Wat zij toen tegen me zei, zal ik nooit meer vergeten: ‘Maar Susan, er is hulp en je hoeft niet op deze manier te leven’.

Er is hulp en je hoeft niet op deze manier te leven.

Ze hielp mij om een afspraak te maken bij de maag-darm-leverarts die mij informeerde over darmspoelen; een therapie waarbij er water in de darmen wordt ingebracht en de ontlasting wordt verwijderd zonder het gebruik van medicatie. In het begin voelde de slangen een beetje eng, maar naar mate ik vaker oefende, bleek het eigenlijk helemaal niet zo erg te zijn. Ik koos voor een elektronisch systeem waarmee ik mijn instellingen kon opslaan en waardoor ik het proces kon optimaliseren en automatiseren.

Nu spoel ik één keer per dag en mijn leven is compleet veranderd in positieve zin. Eindelijk voel ik me een beetje opgelucht dat de kanker weg is. Ik ben weer voor 50% aan het werk en ik kan mijn kinderen en hun vrienden weer naar hun trainingen en wedstrijden brengen.

Darmspoelen heeft mij simpelweg mijn leven teruggegeven.

LARS (Low Anterior Resection Syndrome) is een verzamelnaam voor klachten die kunnen ontstaan na een rectale endeldarmoperatie. U kunt hier informatie aanvragen over de behandelingsmogelijkheden.

Vraag informatie aan over LARS

Om uw darmfunctie te beoordelen kunt u gebruikmaken van de LARS Score lijst. Download deze vragenlijst, vul hem in en bespreek de resultaten met uw behandelaar. Er is hulp beschikbaar!

Download de LARS Score lijst

Onze verhalen zijn waargebeurd, maar de namen en foto’s van de gebruikers kunnen vanwege hun privacy zijn aangepast. Bedankt voor uw begrip.

Onderwerp: darmspoelen, darmdisfunctie